Manifesto Dobarrista

Manifesto Dobarrista é un dobre disco feito por varios dos grupos actuais que empregan como idioma para as súas cancións o galego en homenaxe á persoa que demostrou que na lingua de Galicia se pode chegar moi lonxe: Andrés Lapique do Barro.  Este traballo consiste nunha recopilación do repertorio deste cantante que se adaptou ó estilo de música de cada un dos grupos que colaboraron.

Portada de Manifesto Dobarrista

Portada de Manifesto Dobarrista

O CD1 Está composto polas seguintes cancións. O que aparece entre paréntese é o nome do grupo que a interpreta:

1- O tren (Elodio y los seres queridos)

2- Corpiño xeitoso (Projecto Mourente)

3- Llorar por llorar (6PM)

4- Meu amor (Fanny + Alexander / Andrea Lapique do Barro)

5- Con máis amor (The Homens)

6- Teño saudade (Safari Orquestra)

7- Homes (Samesugas)

8- O meu pequeno pobo (Zimmer 103)

9- Maruxiña (Iribarnes)

10- Un pouquiño de mambo… ou así (Colectivo Oruga)

11- San Antón (The Policarposound inc.)

12- Vou a Bueu (Leo i arremeghoná!!!! / O Kolhoz)

13- A uns ollos verdes (Hanom Ausse)

14- Rapaciña (Noise Project)

15- Adeus, adeus (Misquious)

Neste disco podemos atopar temas cun estilo de música moi parecido ó de Andrés do Barro,  como  nas  cancións 11 e 13, como temas cun estilo absolutamente diferente, como na canción número 6, na que Safari Orquestra empregou o hip-hop para interpretar o famoso tema Teño saudade.  Como podedes ver na interpretación de meu amor está, como non podía ser menos, a irmá de Andrés: Adrea Lapique do Barro. Recoméndovos o tema de Vou a Bueu.

O CD2 está composto polas seguintes cancións:

1- O tren (Niño y Pistola)

2- Por non poder (Boy Elliot and the Plastic Bags)

3- Noite de estrelas (Narf)

4- Salgueiro (Ectoplasma)

5- Para che falar de amor (Ataque Escampe)

6- Pois Eu (Quant)

7- ¡Pum! (Annie Hall)

8- Pandeirada (Nouvelle Cousine)

9- As namoradiñas (Nalda)

10- Virando louco (Os da Ría)

11- Hoxe voltei pra casa (Los Huéspedes Felices)

12- Corpiño xeitoso (Tesouro)

13- San Antón (Jules, Jim & Catherine)

14- Quiero hacer mi casa en el cielo (Todo el largo verano)

15- Fogar de Breogán (The Rexurdidos)

Neste CD volvemos atopar tanto cancións que apenas cambiaron dende a súa versión orixinal, como a número 6, como temas que apenas se parecen, como o número 10, habendo tamén estados intermedios como é o caso da número 8. Aquí debo darlle as miñas felicitacións ó cantante do grupo Quant, dado que na canción Pois Eu, Andrés do Barro puxo un anaco no que había que cantalo todo, e el conseguiu interpretalo da mesma maneira, quedando así case idéntico ó da versión orixinal.

Podo valorar este disco dicindo que está moi ben feito e organizado, anque pareceume un chisco “radical” o empregar nel o hip-hop. De todos modos, sen dúbida, se el estivese aínda aquí, estaría orgulloso de todos, tanto dos que fixeron o disco como dos que o recordamos con todo o noso agarimo (ó contrario do que el dicía na letra de Pois Eu, canción da que vós deixo a versión orixinal aquí mesmo)

Artigo publicado por DHCT.

~ por dhct on Marzo 4, 2009.

Unha resposta to “Manifesto Dobarrista”

  1. Excelente o teu comentario (case unha crónica!). Coincido contigo en que Andrés estaría orgulloso; son moi poucos os que acadan o respeto suficiente como para ser admirados polas xeracións seguintes. E tamén tes razón en que Andrés demostrou que se pode facer música verdadeiramente popular no noso idioma. En canto ao que dis sobre o “radicalismo” do hip hop…non pensas que de estar vivo Andrés Dobarro tamén se vería tentado polo xénero?
    O dito: parabéns Daniel.

Deixa un comentario