Golpes Bajos by: Samuel Arnoso Cameselle
Inicialmente, Golpes Baixos foi un dúo nacido en 1982 na cidade pontevedresa de Vigo, formado por Germán Coppini (voz e textos) e Teo Cardalda (encargado de compor as músicas e de tocar diversos instrumentos). Germán compaxinaba esta actividade co seu labor como vocalista do grupo de raiz punk Sinistro Total, tamén de Vigo, mentres que Teo traballara como músico de acompañamento nun estudo e colaborara en directo con importantes artistas musicais tan dispares como Nacha Pop ou Bibiano. Tras vencer na primeira edición do Concurso de Maquetas organizado por Rock Especial na primavera de 1983, o dúo primigenio ampla a súa formación coa incorporación de Pablo Novoa e Luís García, que se reparten con Teo un labor multiinstrumentista que abarca teclados, baixos, guitarras e baterías. En vista do éxito obtido, en gran medida grazas á gran difusión da súa maqueta en Radio 3, Germán abandona Sinistro Total e envórcase no cuarteto, que a finais daquel ano xa gozaba dun mini elepé editado por Novos Medios. Os cinco temas incluídos no mencionado debú discográfico foron: Non mires aos ollos da xente, Malos tempos para a lírica, Bágoas, Estou enfermo e Terei que saír algún día, atractivos e elegantes exercicios de pop-funk luxosamente envolvidos nun cartafol deseñado por Ceesepe, o grafista máis cotizado de a movida. O cuarteto converteuse na sensación do momento e, xa en 1984, ve publicado o seu primeiro álbum para o mesmo selo, A santa compaña, un traballo que descobre a súa fina ironía galega cunha portada na que aparecían vestidos de vellas aldeás. Cancións como Hansel e Gretel, Colecciono Moscas ou a arrebatadora Cea recalentada pasan con letras maiúsculas á historia do pop español. Un ano máis tarde publicouse outro mini elepé, Devocionario, talvez máis pretencioso e enigmático no aspecto lírico e que redundaba as avanzadas recuperacións de ritmos brasileiros que efectuaran nos seus dous traballos anteriores. Conscientes de que o seu brillo se estaba vendo resentido, o dúo fundador decidiu disolver a banda antes de que o seu trasgo desaparecese do todo, dedicándose entón a novos proxectos musicais. Tras un breve interludio experimental co maxi Desfigurat (1987) para unha coreografía de César Gilabert, Teo Cardalda emprendeu unha brillante carreira como produtor (Ray Heredia, Ketama, Poch..) e formou nova banda Trasgos (máis tarde Cómplices)- xunto á súa parella, María Monsonís, emprendendo unha carreira que lle brindou numerosos éxitos moi comerciais durante a década seguinte. Pablo Novoa incorporouse a Aerolíneas Federais e colaboraría con diversas bandas de pop viguesas. Pola súa banda, Coppini efectuou unha breve colaboración con Nacho Cano (Dáme un chupito de amor Ariola, 1986) e apostou por terreos musicais máis arriscados: O ladrón de Bagdag? (1987), Frechas Negras? (1989) e Carabás (1996).
Sorprendentemente, en 1998, Golpes Baixos anunciou a súa volta para gravar un documental televisivo dirixido polo cineasta vasco Juanma Baixo Ulloa e un disco en directo chamado Vivo que, debido aos seus resultados comerciais, frustrou a continuidade do revitalizado proxecto. Un par de anos antes, a edición por parte de Novos Medios dun volume denominado Todas as súas gravacións fora moi ben recibido polo público.
Deixa un comentario